Το νέο βιβλίο του Παναγιώτη Κερασίδη είναι ένα πεζόμορφο συνθετικό ποίημα που χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες: Μνήματα αθάνατα, Στην κούνια της αϋπνίας, Οριζοντίως και καθέτως, Ενηλικίωση της ουτοπίας. Τα κείμενα ταλαντεύονται ισορροπώντας με άξονα την ουτοπία και συνισταμένη την πραγματικότητα και στα οποία συνυπάρχουν ερωτήματα-προτάσεις για βασικές πτυχές της ύπαρξης με αποστροφές εξομολογητικού, καταγγελτικού, επιγραμματικού λόγου.
Και όπως η πραγματικότητα περιέχει το όνειρο ώστε να βιώνουν και να αναπροσαρμόζουν οι άνθρωποι τις εκτροπές της, έτσι και το όνειρο, για να υπάρχει, προϋποθέτει την πραγματικότητα. Η οποία πραγματικότητα ανιχνεύεται στο πεδίο μάχης της ζωής και του θανάτου και στα ανεξερεύνητα όρια του ανθρώπου με όρους αθανασίας.
«Τα όνειρα μένουν πάντα μόνα, κι ας τα κυνηγάει η μοναξιά των ανθρώπων. Ο άγραφος νόμος της σιωπής που περιγράφει, αποταμιεύοντας, το ψαχνό που κόβουμε και το πετάμε στα ζώα για να μας γλείφουν τα κόκαλα».
«Σταυρόλεξο για λίγους χαράσσοντας στους τοίχους αινίγματα ανατρεπτικά. Υποψήφιοι συνοδοιπόροι ενός κόσμου που τους απορρίπτει, που τους εξορίζει σ’ ένα διφορούμενο σημείο απόβασης και τροφοδοτεί το πένθος με νέα ζωή σ’ ένα βιβλίο που γράφεται εσαεί. Ένα βιβλίο που συσπειρώνει το πένθος για να διευρύνει τα όρια του τέλους. Ένα βιβλίο που σβήνουμε το τέλος γιατί ξέρουμε την αρχή του. Ένα βιβλίο τέλος πάντων που το καίμε και τρώμε τη στάχτη του».
Συνέντευξη με τον Ιταλό συγγραφέα Αντόνιο Ταμπούκι για τη λογοτεχνία, τη μνήμη, τον χρόνο και…
Ο Χρόνης Μπότσογλου ανήκει στους κορυφαίους Έλληνες ζωγράφους της μεταπολεμικής τέχνης. Επί δεκαετίες παρατηρούσε τον…
Στιγμιότυπα από την παρουσία των προσφύγων στους δρόμους του Παρισιού, στους καταυλισμούς του Καλαί και…
Στα μυθιστορήματα μιλάμε για την ανθρώπινη κατάσταση, εμβαθύνουμε σε πράγματα που δεν αποτελούν υλικό άρθρων…
Οταν ζεις σε δύσκολες εποχές, νιώθεις την ανάγκη να αγωνιστείς για την ελευθερία.
Όταν έφτασα στο Παρίσι για να σπουδάσω Φιλοσοφία, διαπίστωσα ότι όλη αυτή η δυστυχία, η…