Η Tracey Emin παντρεύτηκε μια πέτρα
Η πέτρα γίνεται μια μεταφορά για τα αισθήματά της. Σηματοδοτεί τη σταθερότητα στην πολυτάραχη ζωή της
Showing 281 Result(s)
The Eaters and the Eaten, η ιστορία μιας έκθεσης
Η καινούργια δουλειά του εικαστικού Αλέξανδρου Βασμουλάκη έχει μια ιστορία που ξεκινά από το Βρετανικό Μουσείο.
Στα κίτρινα πέπλα της σκόνης
Ανάμεσα στον ύπνο και τον ξύπνιο αναδύθηκαν στο δωμάτιό μου οι πυραμίδες του Χέοπος και η Σφίγγα αυτοπροσώπως
Paris is leading the world in progressive urbanism – here’s how
Reinventing Paris has offered an alternative to strategies that favour “grand design” projects and the attraction of foreign capital
Τα αόρατα δωμάτια του Francis Bacon
Στην έκθεση Francis Bacon: Invisible Rooms, που θα φιλοξενηθεί το καλοκαίρι στην Tate Liverpool, η σκοτεινή όψη της τέχνης του δεν θα βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος
Γιορτή στη λάσπη
Μια παλίρροια συμπόνιας έσκασε στον λόφο του Παρθενώνα … γλύφει τα αρχαία μάρμαρα: αγαπάμε τους πρόσφυγες, είναι η νέα χαρά, το νέο νόημα, το μήνυμα, η νέα απελπισία μας
Ένα οπτικό ντόμινο εικόνων και ιδεών
Η διάταξη των έργων στο χώρο ενισχύει την εντύπωση της αλληλουχίας, την αίσθηση ότι παρακολουθείς ένα φιλμ στο οποίο κάθε εικόνα συνδέεται στενά με την προηγούμενη και με την επόμενη
Blind Adam: ένα κομμάτι νήμα είναι το δικό μου τέμενος
Η ζωή είναι ένα μυστήριο. Περιέχει τα πάντα. Ύστερα από αυτή, θεωρώ ότι έρχεται μια άλλη μορφή ύπαρξης που είναι η γαλήνη. Για μένα η άβυσσος δεν είναι σκοτεινή, ούτε αφιλόξενη. Αντιθέτως έχει θαλπωρή και γαλήνη
Η Phyllida Barlow θα εκπροσωπήσει τη Μεγάλη Βρετανία στη Μπιενάλε της Βενετίας
Η Phyllida Barlow, μια από τις σημαντικότερες γλύπτριες της εποχής μας, θα εκπροσωπήσει τη Μεγάλη Βρετανία στην επόμενη Μπιενάλε της Βενετίας
H επιστροφή της δαντελωτής αρχιτεκτονικής
Τα κενά στα δαντελωτά σχέδια επιτρέπουν στις κατασκευές να αναπνέουν και να ενισχύουν τα παιχνίδια της σκιάς και του φωτός, την αίσθηση μυστηρίου, την ομορφιά, την κομψότητα και τη φινέτσα των σύγχρονων κτιρίων
Το φωτογραφικό ημερολόγιο της Πάτι Σμιθ
Η Πάτι Σμιθ αντιμετωπίζει τη φωτογραφία σαν ένα είδος οπτικής μνήμης, ένα διάλειμμα στην πυκνή δραστηριότητά της