Τα καλά νέα έρχονται από τις Η.Π.Α. Η συναρπαστική εξέλιξη των τελευταίων χρόνων στην αρχιτεκτονική της κατοικίας, διεθνώς, δεν έχει πια καμία σχέση με τα κτίρια επώνυμων δημιουργών.
Author: karouzo
Το Βλέμμα του Κωφού και η γεωγραφία της μνήμης στο ΕΜΣΤ
Λίγα χρόνια πριν παρουσιάσει μαζί με τον Philip Glass στο Φεστιβάλ της Αβινιόν τη θρυλική παράσταση Einstein on the Beach (Ιούλιος, 1976 ) ο Robert Wilson είχε ολοκληρώσει μια ασυνήθιστη, πρωτοποριακή για την εποχή της, τετράωρη όπερα με τίτλο Deafman Glance (Το βλέμμα του κωφού, 1971).
Το μικρό σπίτι του Le Corbusier στις όχθες της λίμνης Leman
Τις προάλλες, καθώς επιχειρούσα να βάλω λίγη τάξη στη βιβλιοθήκη μου, εκεί, σε ένα ράφι, παραχωμένο ανάμεσα σε κάμποσα βιβλία αρχιτεκτονικής και τέχνης, που συνήθιζα κάποτε να αγοράζω, μου τράβηξε την προσοχή ένα ξεχασμένο, μικροσκοπικό βιβλίο με τίτλο «ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΣΠΙΤΙ» (Eκδ. Libro) γραμμένο από τον Le Corbusier.
Τρία βιβλία για το καλοκαίρι
Τρεις προτάσεις βιβλίων για τις καλοκαιρινές διακοπές από το Lexikopoleio
Στα ίχνη των πηγών του ιερού ποταμού
Η πανάρχαια επιθυμία για την αναζήτηση των πηγών του ιερού ποταμού Νείλου έδωσε το έναυσμα στον συγγραφέα, γεωγράφο, μηχανικό και ακτιβιστή του οικολογικού κινήματος Μιχάλη Μοδινό να φιλοτεχνήσει ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα για την καρδιά της Μαύρης Ηπείρου.
Ένα ολιγοήμερο σαφάρι στην Αφρική
Ένα κείμενο που γράφτηκε τον Ιούλιο του 2011, υπό τη σκέπη του απέραντου αφρικανικού ουρανού, με θέα τον Ινδικό ωκεανό. Πόσο νοσταλγώ το σύντομο πέρασμά μου από την Κένυα!
Books to read this summer
To Lexikopoleio is a bookshop where you are bound to spend time browsing the shelves and discovering new books.
Ο Arthur Rimbaud στη φρίκη των σεληνιακών χώρων
Πώς να μιλήσει κανείς για τον Αρτύρ Ρεμπώ; Είναι ενδιαφέρον, πάντως, να παρατηρείς την αμηχανία των ανθρώπων που στέκονται αποσβολωμένοι μέσα στα χρόνια μπροστά σ’ ένα φωτισμένο μυαλό.
Άννα Αχμάτοβα. Η θυελλώδης ζωή μιας μεγάλης ποιήτριας
Η ποιήτρια Άννα Αχμάτοβα (1889-1966) υπήρξε για ένα μεγάλο μέρος του ρωσικού λαού αγία, η Άννα Πασών των Ρωσιών. Μια ασκητική φιγούρα με αυστηρό, βασιλικό προφίλ, που κατάφερε μέσα από τα ποιήματά της να εκφράσει τον πόνο όσων δεν μπορούσαν να αντέξουν το πηχτό σκοτάδι του σταλινισμού.
Στο café της χαμένης νιότης
Το βιβλίο του Μοντιανό, αν και διαδραματίζεται στο Παρίσι του ‘60, στη θρυλική rive gauche, στα στέκια των μποέμ, δεν προκαλεί τη γνώριμη νοσταλγική αναπόληση του παρελθόντος ή της νιότης που πέρασε, ούτε θρηνεί πάνω από τα ερείπια των χαμένων ιδεολογιών.
Το ετερόκλητο Ιράν
Όταν το 1985, η μητέρα μου εγκατέλειψε το Ιράν, συνόψισε την μέχρι τότε ζωή της σε 4 βαλίτσες και δεν παρέλειψε να φέρει μαζί της μια σειρά από ποιητικές συλλογές των μεγάλων ποιητών της Περσίας όπως του Σααντί και του Χαφέζ, το ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ και πόσα άλλα μικρά βιβλιαράκια αιρετικών σούφι ποιητών που οι σελίδες τους είναι στολισμένες με μινιατούρες άκρατου ερωτισμού, με γυμνόστηθες καλλονές της μεσαιωνικής Περσίας που γνέφουν αποπλανητικά σε γέρους σοφούς και τους σερβίρουν κρασί από πιθάρια.